معماریهای میکروسرویس بهسمت سرویسهای ماژولار سادهتر (Modular Monolith / Microservices 2.0)
تجربهی چند سال استفادهی گسترده از میکروسرویسها نشان داده که اگرچه این معماری برای سیستمهای بزرگ ضروری است، اما هزینهها و پیچیدگیهای خودش را دارد:
- مدیریت شبکه، latency و failover؛
- پیچیدگی دیپلوی و مانیتورینگ؛
- نیاز به فرهنگ DevOps بالغ.
به همین دلیل، رویکرد جدیدی تحت عنوان Modular Monolith یا Microservices 2.0 مطرح شده که در آن:
- دامنهها (Domainها) بهخوبی در یک مونا لیت ماژولار جدا میشوند؛
- فقط سرویسهایی که واقعاً نیاز به مقیاس مستقل یا استقلال فناوری دارند، به میکروسرویس تبدیل میشوند؛
- تمرکز روی سادگی دیپلوی و observability است.
این تغییر نگاه، طراحی نرمافزار را از «مد روز بودن» به «تناسب با نیاز واقعی کسبوکار» برمیگرداند.